تنها کسانی به خدا امید دارند که در نماز طلب باران با خود چتر می برند  و امید در این مرکز تنها سرمایه است اگر دلت برای خانه تنگ شد  اگر هوای وطنت کردی  اگر روز هایی را به یاد آوردی که با تمام وجودبرای کنکور آماده می شدی اگ وقتی رتبه ات را شنیدی از ته دل خدا را شکر کردی و اگر از وقتی به این مرکز آمدی  دلتنگ خدایی  و هنوز راه زندگیت را نیافتی  اگر گاهی به یاد عزیزانی  می افتی که حال پیش تو نیستند  و تو با خاطره هایشان زندگی میکنی   و اگر ....... ایمان قلبی داشته باش  که زندگی  خیلی پستی وبلندی دارد  خیلی  لحظه ی تلخ وشیرین دارد  و تو باعث همه ی این اتفاقاتی   تو با نگاهت می توانی همه چیزرا زیبا کنی و زیبا ببینی  و اگر روزی استخدام شدی یاد این روز ها بیفت که چقدر خود را بی هدف بی  علاقه  و بد بخت احساس می کردی  و آن روز  بر کودک بودن خود خواهی خندید  دوست من باور کن  هیچ وقت  کوچه ی بن بستی در زندگی ما وجود ندارد مگر به دید خودمان دلم خیلی وقت است   ادامه اش را شما کامل کنید